Muzeum Historii Miasta Przemyśla

Szopka oczami dziecka - konkurs bożonarodzeniowy w Muzeum Historii Miasta Przemysla

-

Szopka oczami dzieckaWzorem ubiegłych lat Muzeum Historii Miasta Przemyśla Rynek 9 – Oddział Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej, zaprasza uczniów szkół podstawowych do udziału w Konkursie Bożonarodzeniowym.

Zapraszamy do konkursu plastycznego SZOPKA OCZAMI DZIECKA na najpiękniejszą namalowaną lub narysowaną szopkę bożonarodzeniową.

Konkurs trwa od 15 listopada do 11 grudnia 2018.

Prace konkursowe prosimy dostarczyć osobiście lub pocztą do Oddziału Muzeum Historii Miasta Przemyśla do 11 grudnia br. na adres Rynek 9, 37-700 Przemyśl.

Wyłonienie zwycięzców nastąpi w dniu 12 grudnia 2018 roku.

Ogłoszenie wyników i otwarcie wystawy pokonkursowej odbędzie się 20 grudnia 2018 roku o godzinie 12.00 w Muzeum Historii Miasta Przemyśla, Rynek 9.

Prace należy wykonać w technice rysunku lub malarstwa na kartkach technicznego bloku rysunkowego A4.

Kategorie wiekowe uczestników konkursu:

  • klasy 0, I
  • klasy II, III
  • klasy IV, V, VI
  • klasy VII, VIII

Na odwrocie należy umieścić: imię i nazwisko uczestnika, klasę i nazwę szkoły, świetlicy lub domu kultury, imię i nazwisko nauczyciela lub opiekuna i jego numer telefonu.

W każdej kategorii przyznane zostaną nagrody i wyróżniania, zależnie od decyzji jury.

Serdecznie zapraszamy do udziału w konkursie!

Informacje o konkursie oraz adres do przekazywania/wysyłki prac konkursowych: Muzeum Historii Miasta Przemyśla, Rynek 9, 37-700 Przemyśl, tel. 16 678-65-01.

Dawna Klasa - nowa wystawa stała w Muzeum Historii Miasta Przemyśla

Dawna KlasaW piątek 16 listopada w Muzeum Historii Miasta Przemyśla odbyło się otwarcie nowej wystawy stałej pod tytułem Dawna Klasa

Wystawie towarzyszyć będą lekcje muzealne oraz warsztaty. Wszystkich zainteresowanych prosimy o kontakt osobisty lub telefoniczny (tel. 16 678 65 01).

Dawna klasa ekspozycja zorganizowana dzięki współpracy Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej a dyrekcjami i nauczycielami przemyskich szkół oraz Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku. Prezentuje szkolną klasę oraz wyposażenie szkolnych gabinetów pomocy naukowych z czasów zaborów, okresu międzywojennego i czasów późniejszych.

Wystawa dwuczęściowa ale łącząca klimat dawnej klasy i gabinetów szkolnych w całość. W części wystawy odtworzona jest klasa szkolna z oryginalnymi uczniowskimi ławkami, tablicami i typowym wyposażeniem klasy lekcyjnej. Cały szereg drobnych pamiątek szkolnych, takich jak piórniki, pióra, kałamarze, stare podręczniki szkolne wprowadzają w aurę dawnej klasy.

W części gabinetów szkolnych w szafach z początku XX prezentowane są pomoce naukowe z botaniki, zoologii, anatomii, które stanowiły wyposażenie gabinetów historii naturalnej, są też pomoce naukowe do geografii i fizyki. Przyrządy i odczynniki do chemii, pokazane w oryginalnym dygestorium, przerobionym w powojennej szkole na szafę chemiczną.

Wszystkie eksponaty stanowiły wyposażenie przemyskich c.k. gimnazjów i szkół realnych, niektóre używane były sto lat temu. Między innymi unikatowe gipsowe modele, teraz osobliwe i wyjątkowe, przez pół wieku służyły przemyskim uczniom do zgłębiania tajników anatomii człowieka. Pochodzą z pracowni pomocy naukowych w Lipsku. Wykonał je rzeźbiarz FRANZ JOSEF STEGER (1845-1938) pod kierunkiem anatoma CARLA ERNSTA BOCKA (1809-1874), który w czasie powstania listopadowego pracował w szpitalu warszawskim jako lekarz dla wojsk polskich i rosyjskich. Natomiast anatomiczne gipsowe modele na drewnie, wykonane na początku XX, są sygnowane przez VÁCLAVA FRIČA, który w 1862 r. założył w Pradze hurtownię pomocy naukowych. Ówcześnie zdobyły one renomę wielu środowisk naukowych Europy. Obecnie można je podziwiać jedynie w bardzo nielicznych muzeach. Wśród pomocy naukowych prezentowane są mikroskopy z wiedeńskiej firmy C. REICHERTA z przełomu wieków XIX/XX oraz późniejsze z Polskich Zakładów Optycznych. Do tego preparaty mikroskopowe między innymi z lwowskiej i krakowskiej pracowni DEZYDEREGO SZYMKIEWICZA (1885-1948) oraz firmy "Urania" Warszawskiej- Wytwórni Pomocy Naukowych. Okazy przyrodnicze w postaci trwałych szkieletów zwierząt, okazów wypchanych, gablotek z owadami, różnorodnych mokrych preparatów formalinowych, między innymi pochodzących z przedwojennego zakładu środków naukowych i przyrządów laboratoryjnych ZŁOTNICKI F. M. ze Lwowa. Te i wiele innych szkolnych pomocy naukowych można na naszej muzealnej wystawie zobaczyć, mamy nadzieję, że pozwoli ona wszystkim zwiedzającym cofnąć się, jak w wehikule czasu, do szkolnych lat dzieciństwa i młodości.

Tekst: Bożena Mocarska-Szwic

Wojciech Gepner - Graceland

Wojciech Gepner - GracelandUprzejmie zapraszamy na otwarcie wystawy Wojciech Gepnera pod tytułem Graceland. Wernisaż odbędzie się 23 listopada 2018 roku o godzinie 18.00 w Muzeum Historii Miasta Przemyśla w ramach Małej Galerii Fotografii.

Wojciech Gepner. Urodził się w 1966 r. Mieszka i pracuje w Kielcach. Uprawia fotografię użytkową, nie stroniąc od reportażu i fotografii kreacyjnej.

Fotografuje różnymi technikami, od kamery otworkowej, po aparaty cyfrowe, od fotografii elementarnej po zaawansowaną ingerencję elektroniczną. W fotografiach najbardziej interesuje go nastrój.

Uważa, że dla uzyskania właściwej atmosfery warto poświęcić wszystko – kadr, kolor, ostrość... Najchętniej fotografuje miejsca znajdujące się nieco na uboczu, zaułki dużych miast albo prowincję, bo tam, według niego, można choć na chwilę „złapać dystans” do gładkiej, wypacykowanej, coraz bardziej plastikowej rzeczywistości.

Wystawy indywidualne: Kielce, Katowice, Lublin, Luksemburg, Lwów, Budapeszt, Brownsville (Teksas, USA). Nagrody w konkursach: „CBRE Urban Photographer of the Year 2012” „Świętokrzyskie w obiektywie”, „Życie jest piękne”, „Kielce inaczej”, „Biennale krajobrazu” i in.

Projekt GRACELAND - nie ma nic wspólnego ani z Elvisem Królem, ani z Paulem Simonem. Chociaż można by się zastanowić jak wyglądałby świat, gdyby pierwszy miał swoją posiadłość pod Ostrołęką, a drugi zamiast w Południowej Afryce, szukałby inspiracji na Górnym Śląsku...

GRACELAND to po prostu i dosłownie (GRACE: wdzięk i LAND: kraj) "kraj pełen wdzięku". I nie chodzi tu wcale o powierzchowne piękno, czy podbitą blichtrem urodę, ale właśnie o czystą i najprawdziwszą - choć czasem naiwną, a czasem chropowatą - grację. Urok rejestrowanych na zdjęciach miejsc wynika z ich autentycznej niezwykłości, wykreowanej - mniej lub bardziej - przemyślanym działaniem człowieka. Fotografie dokumentują próby upiększania, ubarwiania, lub ulepszania rzeczywistości "na własną rękę". Próby te bywają bardziej lub mniej udane, przeważnie nieporadne, rozbrajające szczerością i kulawe, ale nie o efekt tutaj chodzi, tylko o pierwotny zamiar. Ważne jest, że ich autorzy próbowali świat poprawić, a niektórzy nawet zapewne NAPRAWIĆ. I to Im właśnie, Naprawiaczom Świata, ten cykl dedykuję, bo choć niezręczni, niezgrabni i - jak się dzisiaj mawia - nieprofesjonalni w tym co robią, pozostają autentyczni. Plastik i tandeta zalewają nas w niewiarygodnym tempie, ale dzięki domorosłym "kreatorom rzeczywistości", od czasu do czasu, tu i ówdzie, trafi a się jeszcze jakaś pozbawiona sztampy perełka - prawdziwa, szczera i pełna autentycznego wdzięku.

Zdjęcia do cyklu GRACELAND powstają głównie w małych miejscowościach całej Polski. Cykl nie ma żadnych ograniczeń geograficznych i stale się rozwija. Tak naprawdę, mam nadzieję, że to dopiero początek i najlepsze dopiero przede mną. Wierzę w nieograniczoną fantazję domorosłych architektów naszego krajobrazu. I życzę im, sobie i nam wszystkim nieustawania w twórczych wysiłkach.

Pamięć - Europejskie Dni Dziedzictwa 2018

Muzeum Historii Miasta PrzemyślaMiejsce eksponowania: Muzeum Historii Miasta Przemyśla, Rynek 9 - II piętro od strony Dziedzińca Wewnętrznego.

W 2018 roku świętujemy setną rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Ten niezwykle ważny jubileusz jest również motywem przewodnim 26. edycji Europejskich Dni Dziedzictwa, która w dniu 15 września 2018 r. w MNZP odbędzie się pod hasłem „Niepodległa dla wszystkich”.

Uwaga Konkurs

-

Muzealne eksponaty nie tylko dla mamy i tatyMUZEALNE EKSPONATY – NIE TYLKO DLA MAMY I TATY!

Zabierzcie dzieci w fascynującą podróż: odkryjcie razem tajemnicze skarby i niezwykłe sekrety muzealnych eksponatów!
Od sierpnia do października 2018 r. w muzeach w Krakowie, Oświęcimiu, Katowicach, Będzinie, Łodzi, Rzeszowie i Przemyślu na najmłodszych gości czekają bezpłatne książeczki pełne muzealnych ciekawostek i zagadek. Pomogą one w zwiedzaniu ekspozycji z dziećmi. Po rozwiązaniu zadań można wziąć udział w konkursie z nagrodami.

Wydarzenie „Muzealne Eksponaty – nie tylko dla Mamy i Taty”, w ramach którego powstały rodzinne przewodniki muzealne zostało zorganizowane przez Fundację „Trasa dla Bobasa” przy wsparciu Narodowego Centrum Kultury oraz Fundacji „Cemex – Budujemy Przyszłość”. Jego celem jest nie tylko zaproszenie rodzin z dziećmi do odwiedzania muzeów oraz przekazanie dzieciom konkretnej wiedzy z zakresu tematyki poszczególnych ekspozycji, lokalnej historii i tradycji, ale przede wszystkim pobudzanie ciekawości świata i sprzyjanie rozwojowi nowych zainteresowań wśród najmłodszych.

„Pokazujmy dzieciom, jak fascynujący może być świat wokół nas. Ile opowieści i tajemnic może kryć się w pozornie nudnych, starych przedmiotach.” – zachęca Marta Mleczko, Prezes Fundacji „Trasa dla Bobasa”.

Pomysł wydania rodzinnych przewodników muzealnych spotkał się z zainteresowaniem rodziców. „Uważam wydarzenie za trafione w punkt. Córka rozwiązywała zadania z zaciekawieniem. Oby więcej takich akcji!!! – zauważa Kinga, która w ubiegłym korzystała z książeczki „Rodzinny przewodnik po Muzeum Narodowym Ziemi Przemyskiej”.

W tegorocznej, trzeciej edycji wydarzenia „Muzealne Eksponaty – nie tylko dla Mamy i Taty” uczestniczą następujące muzea: Muzeum Archeologiczne w Krakowie, Muzeum przy Kopcu Kościuszki w Krakowie, Muzeum Geologiczne ING PAN w Krakowie, Muzeum Farmacji w Łodzi, Muzeum Historii Katowic, Muzeum Zagłębia w Będzinie, Muzeum Zamek w Oświęcimiu, Muzeum Okręgowe w Rzeszowie oraz Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej. Bezpłatne rodzinne przewodniki muzealne są dostępne w muzeach (do wyczerpania nakładu) oraz w wersji PDF na stronie www.trasadlabobasa.pl/muzealneeksponaty2018. Zgłoszenia do konkursu można nadsyłać do końca października 2018 r.

Więcej informacji: www.trasadlabobasa.pl/muzealneeksponaty2018

KONTAKT: Marta Mleczko, nr Tel.: 600 011 543; e-mail: trasadlabobasa@gmail.com
FUNDACJA „TRASA DLA BOBASA” zajmuje się aktywizacją turystyczną i kulturalną rodzin z dziećmi. Fundacja prowadzi portal www.trasadlabobasa.pl, na którym rodzice dzielą się swoimi doświadczeniami nt. tras i atrakcji turystycznych. Na portalu publikowane są również bezpłatne wydawnictwa fundacji: e-booki, mapy, przewodniki muzealne, karty z zadaniami dla dzieci. Aktualności, w tym informacje o organizowanych wydarzeniach i konkursach, dostępne są również na profilu FB: facebook.com/trasadlabobasa.

Tajemniczy Stary Album

Muzeum Historii Miasta PrzemyślaMiejsce eksponowania: Muzeum Historii Miasta Przemyśla, Rynek 9 - I piętro - Atelier B. Hennera.

Od dnia 15 września w atelier fotograficznym Muzeum Historii Miasta Przemyśla można zwiedzać wystawę pod tytułem "Tajemniczy Stary Album". Prezentowana ekspozycja zawiera w sobie zagadkę, której być może bez Państwa pomocy muzealnicy nie będą w stanie wyjaśnić.

Tajemniczy Stary Album

-

Od dnia 15 września w atelier fotograficznym Muzeum Historii Miasta Przemyśla można zwiedzać wystawę pod tytułem "Tajemniczy Stary Album". Prezentowana ekspozycja zawiera w sobie zagadkę, której być może bez Państwa pomocy muzealnicy nie będą w stanie wyjaśnić.

Tajemniczy Stary Album

Tajemniczy Stary AlbumZadzwonił telefon. Odebrałam.

– Czy pani pracuje w Muzeum?

– Tak…

– Czy mogę do pani teraz przyjechać, bo bardzo chcę pani coś pokazać. To bardzo tajemnicza rzecz, która od wojny jest w moim domu. Powinna pani to zobaczyć, mam tę rzecz przy sobie, czy można przyjechać dzisiaj? Nawet już teraz?

– To proszę przyjechać…

I wytłumaczyłam, jak do mnie dojechać.

Było późne jesienne popołudnie, prawie wieczór. Zadzwoniono do drzwi. W foliowej torbie przyniesiono mi stary album ze starymi fotografiami. Bardzo starymi. Same fotografie portretowe, powkładane w specjalnie miejsca wycięte w grubych kartach. A karty o złoconych brzegach. Sam album bardzo zniszczony. Widać, że najpierw był szanowany – starannie dobrano i ułożono w nim zdjęcia, ale potem chyba władały nim wichry i burze... W albumie fotografie małe typu carte de visite i nieco większe, o formacie gabinetowym. Wszystkie w kolorze sepii; twarze kobiet i mężczyzn w różnym wieku, małe figurki upozowanych dzieci... Większość z fotografii powstała w latach 70. i 80. XIX wieku, a żadna nie później niż w 1895 roku. Ubiory osób na fotografiach o tym świadczyły: kobiety przeważnie w sukniach z tiurniurą, mężczyźni w surdutach i sztuczkowych spodniach lub w spodniach z lampasami. Kobiece gorsy niekiedy ozdobione biżuterią z okresu żałoby narodowej po powstaniu styczniowym...

Na odwrociach kartoników winietki fotograficznych ateliers z różnych miast – począwszy od szwajcarskiego uzdrowiska Yverdon, Drezna, Wiednia poprzez Kraków, Warszawę, Lwów... na Odessie, Petersburgu i Kamieńcu Podolskim kończąc...

– Album wcześniej nie należał do mojej rodziny. Został znaleziony w czasie wojny na drodze w... (tu padła nazwa miejscowości). Jego właściciele prawdopodobnie musieli nagle uciekać i go zgubili. Proszę przez jakiś czas zatrzymać album u siebie i zapytać muzealników, czy rozpoznają kogoś na tych zdjęciach. Może będzie można album zwrócić rodzinie rozpoznanych osób. Mają Państwo w muzeum kontakty z tyloma osobami... Może ktoś rozpozna swoich pra... pradziadków. Za jakiś czas – może dwa, trzy tygodnie – zadzwonię do pani i się dowiem, co z albumem. Jeśli nikt się nie zgłosi, to zobaczymy, co dalej z nim robić.

– Dobrze. Zapytam.

– To się cieszę. Podam pani jeszcze numer mojego telefonu i moje nazwisko...

To wszystko wydarzyło się przed dwudziestoma laty. Osoba, która owego wieczoru przyniosła do mnie album, nigdy już nie zadzwoniła, ani nie przyszła. A ja zagubiłam gdzieś karteczkę, na której zapisałam jej imię, nazwisko i numer stacjonarnego telefonu, bo była to jeszcze epoka właściwie „przedkomórkowa”... A album – Tajemniczy Stary Album – czekał do teraz w mojej szafie na to, aby ktoś się zachwycił pięknem albuminowych fotografii, które w sobie skrywał.

Ta wystawa w zrekonstruowanym Atelier Hennera jest pierwszą prezentacją zdjęć z Tajemniczego Starego Albumu. Jest także apelem do osoby, która ten Tajemniczy Stary Album powierzyła wówczas mojej opiece: PROSZĘ SIĘ ZGŁOSIĆ i postanowić o losach albumu. Proszę się zgłosić najlepiej do końca tego, 2018 roku. Przypomnimy sobie szczegóły owego spotkania sprzed dwudziestu lat i wspólnie ustalimy, co dalej robić. Tajemniczy Stary Album i jego unikatowe fotografie nie są moją własnością. Myślę jednak, że jeśli mój apel pozostanie bez echa, oddam ten Tajemniczy Stary Album w depozyt przemyskiemu muzeum. Bo nie powinien leżeć w mojej szafie.

Oglądającym wystawę życzę wielu zachwytów i wzruszeń pięknem i prawdą utrwalonymi w fotograficznych kadrach.

Marta Trojanowska

*****

kurator wystawy: Marta Trojanowska

opieka konserwatorska: Brygida Busz, Błażej Szyszkowski

plakat: Michał Krzemiński

współpraca: Maria Kaznowska, Irena Mazurkiewicz, Michał Krzemiński, Marek Grygowicz, Natalia Telesz

Europejskie Dni Dziedzictwa 2018

W 2018 roku świętujemy setną rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Ten niezwykle ważny jubileusz jest również motywem przewodnim 26. edycji Europejskich Dni Dziedzictwa, która w dniu 15 września 2018 r. w MNZP odbędzie się pod hasłem „Niepodległa dla wszystkich”. Chcielibyśmy przypomnieć społeczeństwu dorobek długotrwałego procesu dziejowego, w który zaangażowało się wiele wybitnych postaci i całe zastępy zwykłych. Poprzez obchody EDD chcemy nauczyć mieszkańców odczytywania w zabytkach – niemych świadkach historii – dziejów tych ludzi i ich spuścizny, uzmysłowić jak wiele obiektów ma związek z procesem odzyskiwania wolności i suwerenności. Ta edycja to również szansa na zbudowanie wspólnoty, lekcję patriotyzmu i pokazanie złożonych, wielokulturowych dziejów naszego kraju. Okazja do przywołania pamięci i szacunku dla tych, którzy za Niepodległą oddali życie. Wierzymy, że poznanie i zrozumienie różnorodnego dziedzictwa w kontekście historycznym i społecznym, to lepsze zrozumienie społeczeństwa, w którym żyjemy.

Rok 2018 to również Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego. Jego obchody będą okazją do podkreślenia znaczenia kultury europejskiej i przypomnienia o wspólnych wartościach.

In statu nascendiWystawa „In statu nascendi. Przemyśl 1918 – pierwsze dni wolności” została zorganizowana w ramach dorocznych Europejskich Dni Dziedzictwa Kulturowego z odniesieniem do 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Celem wystawy jest ukazanie życia w Przemyślu w ostatnim kwartale 1918 roku, roku jakże ważnego dla historii Polski, Ukrainy i lokalnej społeczności żydowskiej. Autorzy pokazują miasto poprzez wycinki z prasy wydawanej w owym czasie w Przemyślu, mieście trzech narodów: Polaków, Ukraińców i Żydów. Każda z nacji realizowała i propagowała swe aspiracje także za pośrednictwem gazet.

Pod koniec 1918 roku w Przemyślu ukazywały się: „Ziemia Przemyska” (adresowana do zachowawczych kręgów polskich), „Nowy Głos Przemyski” (gazeta wydawana w języku polskim, lecz w dużej mierze tworzona przez inteligencję żydowską i kierowana do lewicowych i liberalnych kręgów żydowskich, polskich i ukraińskich) i dwie gazety ukraińskie „Dolia” i „Wolia”. Skromna liczba tytułów (tylko cztery) wynikała z trudności spowodowanych wojną. Autorzy wystawy za pośrednictwem wyboru wycinków prasowych pokazują, jak rodziła się wolność, jak bardzo był to czas trudny, tragiczny, patetyczny i zły – bolesny a czasem wesoły, czas, w którym wielkie ideały, bohaterskie czyny przeplatały się z małością, rozrywką, głodem i cierpieniem. Kiedy na jednej ulicy ginęli młodzi bojownicy, a na innej wznawiała działalność szkoła tańca, kiedy rozlegały się salwy karabinowe, a przemyska matrona poszukiwała „służącej do wszystkiego”. Kiedy bawiono się w kawiarniach, a uczniowie oddawali życie za wolność.

Dla Polaków był to czas szansy na odzyskanie po zaborach utraconego niegdyś bytu państwowego, dla Ukraińców – dni, w których pojawiła się po raz pierwszy w dziejach możliwość uzyskania własnej, wyśnionej i wymarzonej państwowości, dla Żydów – czas zaistnienia jako szanowani ludzie – świadomi praw i obowiązków obywatelskich.

W Przemyślu ścierały się aspiracje i plany trzech narodowości, szukano i – nie szukano – punktów stycznych, linie łączące zbiegały się i oddalały. Był to czas walki, bohaterstwa i nienawiści, szlachetności i nikczemności, gdy nikt nie wiedział, czy na pewno z przemyskiego tygla narodowościowego wyniknie sensowny byt. Austrię, tak miłą sercom wielu mieszkańców Galicji, ulica określała jako „nieboszczkę”. Upadał stary porządek, Dominował chaos, rzeczywistość była in statu nascendi.

Ostatni kwartał 1918 roku to dla przemyślan okres, który na wiele lat stał się ważną treścią. Wtedy nie tylko kończyła się Wielka Wojna, ale w pierwszej połowie listopada rozgorzał konflikt polsko-ukraiński, w którym także tragicznym uczestnikiem stała się ludność żydowska. Ten czas, ta krótka, trzymiesięczna epopeja to nasze – przemyślan – dziedzictwo – dobre i złe, pełne chwały i mierności, heroizmu, szczerości, patosu, marzeń – tych zrealizowanych i tych, które uleciały w nicość. To ważna część historii, to dziedzictwo naszej społeczności, które mówią o nas, uczą i – wzywają, by iść ku nowym, dobrym horyzontom.

Projekt przygotowany przez Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej zatytułowany "Pamięć" składa się z dwóch wystaw. Jedna z nich, prezentowana w Muzeum Historii Miasta Przemyśla, oddziale Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej to kalejdoskopowo przedstawione wydarzenia z ostatnich 100 lat. Prezentacja ta ma przypomnieć historię ludzi i przemian zachodzących w najbliższej nam przestrzeni.